گوشه ی دفتر مشق یک خورشید

ذاتی که نیست. اگه بدونین چقدر مادر حرص خورد.. اول دبستان می نشست بالای سرم که خوش خط بنویس. اگه بد بود پاک می کرد دوباره از اول.

بعد از اون هم کلی مشق کردم که بشه یه چیز قابل قبول.

یکی دیگه هم که خیلی دوسش دارم گفته بود

شهر خالی ست ز عشاق بود کز طرفی

مردی از خویش برون آید و کاری بکند.

ولی آقاگل من این آیینه را روزی به دست آرم سکندروار..