نشستم روی سکوی ورودی چهارم زیرگذر چهارراه ولیعصر

خدا رو چه دیدی؟ یهو میام میگم مرادی پاشو بیا من وسط رشتم.

من هم. خونه برام تنگه. من که خونه ندارم اصلا.. خونه ی من شهر منه. به خیابوناش٬ به کوچه و پس کوچه هاش وابسته م.

امروز که کسی نیومد.. پیاده برگشتم. یک ساعت و ربع پیاده راهه از چهارراه ولیعصر تا چهارراه معزالسلطان که خونه ی مام بزرگه. انگار وقتی راه میرم٬ انگار وقتی پیش آدمای غریبه م حالم بهتره.

میدونم که تو دلت باور نمیکنی ولی میفهمم. این دلتنگی رو٬ این ناراحتی رو٬ این بختکی که میوفته به جون آدم.